Pierwszy minialbum trójmiejskiej formacji Intryga. Pierwszy i od razu zaskakujący. Wprowadza na polski rynek coś czego dawno nie słyszałem. Wspaniałe zestawienie muzyki jazzowej i rapu.  

Album rozpoczyna kawałek „…Ciebie Nie Ma”, którego intro do złudzenia przypomina sample zespołu Skalpel. Być może korzystali, a jeśli tak, to od najlepszych. Połowa utworu opowiada historię kobiety, która chciałaby na swojej drodze spotkać mężczyznę, w którym mogłaby się zakochać – rapowane przez Monę. Druga połowa przedstawia myśli mężczyzny, który również szuka miłości – o nim natomiast opowiada Feto. Pod koniec on wchodzi do kawiarni, gdzie siedzi wcześniej wspomniana kobieta. Tutaj zaczyna się historia… 

Następny utwór na płycie zaczyna się spokojnym bitem i trąbkowym solo. „Intryga” to dalsza część historii. Oboje zwracają na siebie uwagę. Przez cały dzień zastanawiają się nad tym jak podejść do drugiej osoby, oraz co myślą o sobie. Kobieta zamawia dwie lampki czerwonego wina i próbuje przyciągnąć obiekt swoich westchnień do stolika. Mężczyzna wstaje i podchodzi do niej. Wokale Mony i Feto przeplatają się wzajemnie będąc głosami bohaterów opowieści.  

Trzeci utwór „Wolnym Tempem” to relacja ze spaceru obojga ludzi. Rozmowa w czasie przechadzania się alejkami przy świetle księżyca. Kobieta chce prawdziwej miłości i pragnie powiedzieć towarzyszowi, że jej się podoba. Zaprasza go do mieszkania, a on mimo zaskoczenia wchodzi… 

Kolejny kawałek na EP–ce nazywa się „U niej”. Na początku mężczyzna opowiada o doznaniach po wejściu do mieszkania kobiety. Następnie sytuacja rozwija się szybko. Rozmowa, wino, wreszcie upojna noc z „seksem z najwyższej półki” (jak rapuje Feto). Kobieta zakochuje się i marzy o jeszcze wielu takich sytuacjach. 

Następnym utworem jest „Niepewność”. Jak sama nazwa wskazuje opowiada o niepewnościach, które targają obojgiem kochanków. Ostatnie słowa brzmią: „Teraz pozostaje mi tylko nie zepsuć finału… Ale… Ja psuję finał. Tonę. Przybiegam do ciebie, a ty mi na to – Niech pan tonie.” 

I tak dochodzimy do przedostatniego utworu na płycie, którego tytuł po słowach ze wcześniejszego wydaje się być oczywisty – „Rozstanie”. Jest to ostatnia część historii przypadkowej miłości między kobietą i mężczyzną opowiedzianą w acid jazzowych rytmach i rapowanych słowach Mony i Feto. Klawisze i perkusja na początku wprowadzają nastrój oczekiwania. Możemy się domyśleć, że oboje ludzi są już ze sobą jakiś czas. Kobieta siedzi i czeka, aż jej wybranek wróci z biura. Gdy ten przychodzi ona robi mu awanturę, podejrzewając go o zdradę. Mężczyzna wychodzi i już nie wraca. 

Na płycie jest jeszcze jeden otwór, ale jest to remix kawałka „Intryga”.